|
Uzaktasın ama değilsin aslında. Yüreğimden kalkan kelebeklerin
saçlarına konduğu an, bizi zaman ve uzaklığın asla ayrı koyamayacağını
anlamıştık ikimizde.. İki beden iki farklı yerde olsa bile, ruhların buluşmasını
ne engeller? Özgür bırak ruhunu. Gecenin karanlığını delen beyaz bulutlara binip
gelsin ve buluşsun benimle.
Sen aslında "ben" sin. Şimdi ne düşünüyorsam aynını düşünüyorsun biliyorum.
Sabah uynadığımda yanımda olmayışının acısını daha geceden hissediyorum,
uykularım kaçıyor.. Gözlerinde hüznü, gözlerinde sevinci, gözlerinde en yaramaz
çocuğu gördüğüm anlar geliyor aklıma. Sende bak gözlerime. Orada yıllara meydan
okuyan solmamış ve asla solmayacak bir aşk var. Senin aşkın... GÖRMEZ MİSİN?
Sesleri ayırt edemiyorum bu gece, ne garip.. Aklımda sadece senin söylediğin
şarkılar var. Ondan belkide! Seni dinliyorum. Bir şarkıda ben söylemek istiyorum
seninle. Sesimizin duyulmadığı yer kalmasın istiyorum. Avazımız çıktığı kadar
bağıra bağıra söyleyelim. Şarkımız bütün aşklara marş olsun. SÖYLEMEZ MİSİN?
Yine bir sahaba karşı sen uyumak isteyipte uyuyamadığın uykulara hasretken
çalacağım kapını. Tüm ışıklar sönecek, saatlerce el ele oturup tek kelime
etmeden bakışacağız. Yok edeceğim korkularını. Bunca gün nasil sevmişsem seni
öyle seveceğim bundan sonra'da..Ya SEN BENİ..
SEVMEZ MİSİN? |
|
|
|
